خانه / فیلم و سریال / قرمزِ کم‌رنگ

قرمزِ کم‌رنگ

قرمزِ کم‌رنگ

سه رنگ کیشلوفسکی معروف‌تر از آن هستند که نیاز به معرفی داشته باشند. سینه‌چاکانی دارند که معتقدند عشق و ایمان و چند واژه‌ی دیگر را از همین رنگ‌ها آموخته‌اند. چیزی نزدیک به پانزده‌شانزده سال پیش، رنگ‌ها را دیده بودم و همیشه می‌خواستم در اولین فرصت، دوباره ببینم‌شان. از قرمز شروع کردم. یادداشتی که همان زمان درباره‌ی این فیلم‌ برای خودم نوشته بودم، نشان می‌داد بیش از آن که تحت تأثیر خودِ فیلم قرار گرفته باشم، تحت تأثیر نوشته‌ها و حرف‌های پیرامونش قرار گرفته‌ام. نوجوان بودم و طبیعی بود. با مرور دوباره‌ی آن یادداشت‌ متوجه شدم چندان از خودِ فیلم‌ خوشم نیامده و این موضوع در سطرهای نوشته‌ام پنهان بود. همین باعث شد بخواهم دوباره فیلم‌ را مرور کنم. اما چشم‌تان روز بد نبیند که تحمل کردنش تا به آخر عذابی الیم بود. هر چه از دقایقش می‌گذشت، تازه متوجه می‌شدم معنای پنهان آن یادداشت‌هایی که برای دل خودم نوشته بودم چه بود: «من از فیلم‌ خوشم نیامده، اما چون بقیه تعریف می‌کنند پس من هم می‌گویم خوشم آمده».

نام فیلم قرمز است و رنگ قرمز چنان در چشم‌های ما فرو شده که حال آدم را بد می‌کند؛ از قلاده‌ی سگ تا ماشین شخصیت اصلی تا بقیه‌ی چیزها قرمزند و متوجه نمی‌شوم کجای این موضوع جذاب یا متفکرانه است؟! اتفاقاً همه‌چیز به نظرم مصنوعی آمد؛ از آن قاضی بازنشسته که مکالمه‌های مردم را شنود می‌کند تا نمادگرایی‌ها و تأکیدهای کیشلوفسکی که توی ذوق می‌زند (لااقل توی ذوق من زد) تا دیالوگ‌های سرد و بعضاً شعاری که روی اعصابم بود.

بیش از صد بار در فیلم شاهدیم که زن و مرد از کنار هم می‌گذرند و در عین حال هیچ‌گاه به یکدیگر برخورد نمی‌کنند. این که از تأکیدهای روی اعصاب کیشلوفسکی حرف می‌زنم منظورم چنین چیزهایی‌ست. آن‌ها مدام از کنار هم عبور می‌کنند و تماشاگر هم برای این که شیرفهم شود مدام باید این لحظه‌ها را ببیند. یا نگاه کنید به همان شروع فیلم که برای این‌که شیرفهم شویم فیلم‌سازمی‌خواهد از رابطه‌‌ها صحبت کند، کسی تلفن را برمی‌دارد، شماره می‌گیرد، دوربین خطوط پیچیده‌ی تلفن را دنبال می‌کند و در نهایت هم کسی آن طرف خط جواب نمی‌دهد.

می‌دانم این یادداشت خیلی‌ها را عصبانی خواهد کرد اما چه کنم که نمی‌توانم جلوی حس و حالم را در مواجه شدن دوباره‌اش بگیرم. بعد از پایان فیلم بود که بیش از پیش متوجه معنای پنهان آن یادداشت سال‌های گذشته‌ام شدم: «من نه‌تنها از فیلم خوشم نیامده، بلکه اصلاً بدم هم آمده!»

 





لينک منبع

درباره ی admin

همچنین ببینید

نگاهی به فیلم پخش زنده از پیپلی (Peepli (Live

فرستاده شده توسط damoon در تاریخ شهریور ۱۴, ۱۳۹۸ در فیلم‌های خارجی | بدون دیدگاه …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *