خانه / فیلم و سریال / نقد ويلايي ها – فیلموویز

نقد ويلايي ها – فیلموویز

پوستر ويلايي ها
پوستر ويلايي ها

عوامل فيلم

كارگردان ويلايي ها : منير قيدي
نويسنده: ارسلان اميري ،منير قيدي
بازيگران: طناز طباطبايي، پريناز ايزديار، ثريا قاسمي و صابر ابر

خلاصه داستان

ويلايي ها روايتگر زندگي شيرزنان قهرمان ايراني است كه در شهركي ميان خط مقدم جبهه و شهر اهواز زندگي مي كنند و در انتظار ديدار همسرانشان روزگار مي گذرانند

نقد فيلم ويلايي ها

تاريخ قهرمانانه هشت سال دفاع مقدس پر از اتفاقات حماسي و جذابي است كه بدون نياز به كوچكترين تغييري قابليت ارائه در قالب رماني پر كشش و گيرا را خواهد داشت. داستان ويلايي ها از جمله اين اتفاقات است كه با وجود مجال اندك خيال براي خودنمايي، توانسته روايتگر زندگي قهرمانان صبر و مقاومت تاريخ اين كشور در سال هاي دفاع مقدس باشد.
سركار خانم منير قيدي بيشترين سابقه فعاليت خود را در جايگاه منشي صحنه تجربه كرده اند و در اين عرصه آثاري چون آواز گنجشك ها، ارتفاع پست و فرش باد حضور داشته اند.ايشان همچنين در فيلم خيلي دور خيلي نزديك با جناب ميركريمي در مقام دستيار كارگردان همكاري داشته اند. بي شك سابقه سال ها حضور در پشت صحنه و استفاده از تجربيات بزرگاني چون مجيد مجيدي، ابراهيم حاتمي كيا و كمال تبريزي بزرگترين ياور خانم قيدي در ساخت اثري خوش ساخت و منسجم بوده است.
ويلايي ها از داستاني پر حادثه و پرآشوب برخوردار نيست ، با اين وجود به دليل نمايش دقيق روابط ميان شخصيت ها و قدرت در جلب حس همذات پنداري به راحتي مي تواند مخاطب را تا پايان فيلم با خود همراه كند. تمركز بر مقاومت زنان و روايت زندگی بی آلایش آن ها در كنار يكديگر باعث شده مخاطب بيشتر شاهد روحيه قهرماني يك ملت در برابر دشمن باشد تا دغدغه هاي جزئي تر هر يك از آن ها. اين نگاه در تغيير رفتاري شخصيت اصلي داستان در برابر خبر شهادت همسر خانم خيري و نحوه پايان بندي اثر بيشتر رخ نمايي كرده است. ادامه روايت از منظر هر يك از شخصيت هاي داستان در پايان بندي مي توانست دغدغه جمعي و پيرنگ همدلي و مقاومت را قرباني مسئله فردي نمايد و فيلم را به اثري زنانه و رمنس تبديل نمايد. توجه به اين نكته ظريف نشان از اشراف خانم قيدي به مديوم سينما دارد.
مهمترين ويژكي ويلايي ها يكدستي تمام اجزا و خوش نشستن آن ها در كنار يكديگر است. شايد فيلمنامه، فيلمبرداري، تدوين،بازي ها و موسيقي هيچ كدام شاهكاري ماندگار در تاريخ سينماي ايران نباشند اماهمگي به شكل مطلوبي توانسته اند گليم خود را از آب بيرون بكشند؛ هرچند ضعف هايي هم در موارد مذكور وجود دارد . از جمله این ضعفها مي توان به استفاده بي مورد از هلي شات ها در صحنه هاي ابتدايي فيلم، استفاده از نمادهاي كهنه براي معرفي برخي شخصيت هاي فرعي مانند الياس و بازي تكراري شخصيت هايي مانند حاجي خيري اشاره كرد.
موسيقي فيلم هم با وجود حضور كمرنگ خود توانسته به وظيفه اصلي خود عمل كند. موسيقي بصورت تم باقي مي ماند و ملودي عرصه اي براي رخ نمايي نمي يابد و همين عامل باعث مي شود جداي از اثر شنيده نشود .اين نوع موسيقي مطلوب ترين موسيقي براي ويلايي ها است. البته بيشترين استفاده از موسيقي در سكانس هاي فرار به سوي جان پناه و صحنه هاي پر تحرك بوده است و طبعا تم هاي خشن براي انتقال حس وحشت به كار گرفته شده است. اين اتفاق مي تواست براي صحنه هاي حسي فيلم هم بيشتر به کار گرفته شود كه شابد كارگردان براي پرهيز از ورود به فضاي رمنس از آن پرهيز نموده است.
پتانسيل داستان هايي اينچنين به قدري زياد است كه مي توان نمونه هاي خيلي بيشتري از آن را در يك سال تبديل به اثري سينمايي كرد.داستان هاي مغفول مانده كه بسياري از آن ها فقط در سينه بزرگمردان و شير زنان اين سرزمين آرميده، ممكن است زمان زيادي براي بازگو شدن نداشته باشند و پس از آن به باد فراموشي سپرده شوند. فيلمسازان و نويسندگان ما هر چه زودتر مي بايست به سراغ اين گنج مغفول مانده بروند و پيش از آوار فراموشي بر آن ها ياور نگهداري از تاريخ شفاهي سال هاي دفاع مقدس اين سرزمين باشند. اين اتفاق مگر با همت جوانان تازه نقس ميسر نخواهد بود. البته يادمان باشد لازمه تحقق اين امر، حمايت مديران ارشد فرهنگي بويژه در بخش پژوهش چنين آثاري است.
يادمان باشد هزينه براي حفظ روحيه مقاومت مردم سرمايه گذاري براي حفظ آينده اين كشور است.

اين نقد فیلم بر اساس نسخه نمايش داده شده در سي و پنجمين جشنواره فيلم فجر نگاشته شده است.

 

امتیاز کاربران: اولین نفری باشید که امتیاز می دهد!

لينک منبع

درباره ی admin

همچنین ببینید

کوتاه درباره‌ی چند فیلم؛ شماره‌ی شصت و پنج

فرستاده شده توسط damoon در تاریخ مهر ۱۵, ۱۳۹۸ در یادداشت‌های کوتاه | بدون دیدگاه …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *